Hasan Selçuk Birdal
Zaman asrın bilmeceli halinde geçiyordu,
Ben seni tanıdım,
Mavisı kızkanmış denizin gözünde,
Berraktın su gibiydın,
Boğazımda düğümlendin yudum yudum,
BoÄŸulacak gibiydi nefesim,
Ruhumda gezdin adım adım,
Kendimi senden alamadım…
Fesleğen kokuyordu sacların tel tel,
Endamına raks’a duruyordu hayat,
Kızkanıyordu her renkte güller çiçekler,
Bir dönemecin çıkmazi gibiydi etrafında,
Gecede ay yıldız, gündüzde güneş.
Yoktu gzelliÄŸine yoldaÅŸ,yoktu sana eÅŸ..
Çok sözden süzüldü güzelliğin dilden dile,
Yanaklarında beyaz,dudaklarında kırmızılar tutuştu el elle,
Her söz sevdaya döküldü hakkın aşk’ı ile,
Dünda cennet oluyordu bakan gözlerinde,
Öyle yaratmıştıkı yaradan,melekler kızkandı bile,
Yok güzelliğine yoldaş yok sana eş…
Hasan Selçuk Birdal